2026'da Korozyon Direnci: EN 1670 Sınıfları 0–5, Tuz Püskürtme Saatleri ve Testin Size Söylemedikleri

EN 1670 korozyon direncini nötr tuz püskürtme kabininde geçen saatle sınıflandırır: 1 ile 5 arasındaki sınıflar 24, 48, 96, 240 ve 480 saat demektir. Sınıfı kaplamaları karşılaştırmak için kullanın; saatler binadaki yıllara çevrilemez.

Korozyon direnci çoğu zaman sınıfla değil malzeme adıyla belirtilir ("paslanmaz", sanki bu her şeyi çözüyormuş gibi); bir kıyı projesinin tamamen paslanmaz donanımla inşa edilip on sekiz ay içinde pas izleriyle kaplanabilmesinin nedeni budur.

Bu makale, 1998'den beri Zhongshan'da kapı donanımı üreten HYDE (Canton Hyland) tarafından yayımlanmaktadır.

EN 1670 sınıfları

EN 1670 korozyon direncini altı sınıfta tanımlar ve her biri nötr tuz püskürtme kabininde geçen bir süreyle tanımlanır.

Sınıf 0 bir başarısızlık değildir. Özelliğin iddia edilmediğine dair bir beyandır ve kuru bir binadaki iç kapıda dürüst ve doğru sınıftır.

Sınıf, EN'e göre test edilmiş ürünlerdeki daha uzun sınıflandırma kodlarının içinde tek bir hane olarak görünür: bir EN 1935 menteşe sınıflandırmasındaki, bir EN 1906 kol sınıflandırmasındaki ve diğer EN donanım standartlarının çoğunun sınıflandırmalarındaki korozyon hanesidir. Yalnızca yük sınıfını ya da dayanıklılık sınıfını belirten bir şartname korozyon hanesini belirtmeden bırakmıştır.

Saatler gerçekte ne anlama gelir

Nötr tuz püskürtme testi numuneyi kontrollü sıcaklıktaki kapalı bir kabine koyar ve sürekli olarak tuz çözeltisi püskürtür. Belirtilen saatlerin sonunda numune tanımlı kusurlar açısından incelenir.

Bu öngörücü değil karşılaştırmalı bir testtir. Kabinde 480 saat, bir binada belirli bir yıl sayısına karşılık gelmez ve sektörde kimse öyle olduğunu iddia etmez. Size verdiği şey güvenilir bir sıralamadır: sınıf 5 bir ürün aynı ortamda sınıf 3 bir üründen daha uzun dayanır; ama testin sayısallaştırmadığı bir farkla.

Bu sınırlamayı açıkça söylemeye değer; çünkü alternatifi (tuz püskürtme saatlerini bir hizmet ömrüymüş gibi vermek) desteklenemeyecek ve bilgili bir alıcının göz ardı edeceği bir iddiadır.

Kuzey Amerika tarafı

ASTM B117, tuz püskürtme cihazları için standart uygulamadır ve Kuzey Amerika'daki korozyon iddialarının çoğunun altında yatan yöntemdir. ANSI/BHMA A156.18 malzemeleri ve kaplamaları kapsar ve bir kaplamanın geçmesi gereken testleri, aralarında tuz püskürtme de olmak üzere, belirler.

İki sistem aynı fiziksel olguyu birbirine yakın yöntemlerle test eder, ama sonucu farklı paketler: EN size tek bir sınıf hanesi verir, A156.18 ise kategorisinin gerekliliklerini geçmiş bir kaplama verir.

Pazarlar arası bir şartname için işe yarayan yaklaşım, kapatıcılar ve menteşeler için işe yarayanla aynıdır: sınıfı değil ortamı belirtin. Her iki pazardaki bir tedarikçi "dış mekân, kıyı, açık tuzlu suya 1 km mesafe içinde" ifadesini kendi sınıflandırmasına eşleyebilir. Hiçbiri diğerinin sınıf numarasını güvenilir biçimde eşleyemez.

Alışkanlıkla yapılan seçimi yenen üç ortam

Kıyı. Havadaki klorür için suya batmak ya da yağmur bile gerekmez; yüzeylerde birikir ve su buharlaştıkça yoğunlaşır. Denize bakan korunaklı bir balkondaki donanım, yağmurla yıkanan donanımdan daha hızlı korozyona uğrayabilir; çünkü yıkanma klorürü uzaklaştırır, korunaklılık ise onu yoğunlaştırır.

Yüzme havuzları ve teknik odaları. Klorlu ve özellikle bromlu atmosferler bazı paslanmaz kalitelere, olağan deniz maruziyetinin yapmadığı şekillerde saldırır ve arıza biçimi (görünen parçada yüzey pası değil, bağlantı elemanlarında gerilmeli korozyon çatlağı) çok az uyarı verir. Bir havuz salonundaki donanım, fazladan saat eklenmiş bir kıyı seçimi değil, uzmanlık gerektiren bir seçimdir.

Kükürt bileşikleri taşıyan endüstriyel ve kentsel atmosferler. Bunlar bakır alaşımlarına ve bazı kaplamalara orantısız biçimde saldırır; kırsal bir binada iyi performans gösteren bir pirinç kaplamanın bir şehrin ana arterinde kötü görünebilmesinin nedeni budur.

Üçünde de hata aynıdır: korozyonu, daha fazla saatin her zaman cevap olduğu tek bir eksen gibi ele almak. Korozyon bir dizi farklı kimyasal saldırıdır ve bir sınıf, belirli bir saldırıya karşı bir garanti değil, genel bir sıralamadır.

Korozyon gerçekte nerede başlar

Genellikle ürünün yüzünde değil. Kaplamanın en ince olduğu ya da hiç olmadığı yerlerde başlar.

Kesilmiş kenarlar ve işlenmiş yüzeyler; işlemeden önce uygulanmış bir kaplamanın kesildiği yerler. Sabitleme delikleri ve havşalar. Ve vidaların kendisi; bunlar çoğu zaman tuttukları üründen daha düşük bir sınıfta belirtilir. Bir kıyı kapısında kaplamalı çelik vidalarla tutturulmuş paslanmaz bir kol, kolda herhangi bir iz görülmeden çok önce vida başlarından pas akıtır.

Nem varlığında farklı metallerin temas etmesi, birleşim noktasında galvanik korozyonu tetikler. Alüminyum bir kasaya yanlış bağlantı elemanlarıyla sabitlenmiş paslanmaz bir plaka bir pildir.

Buradan çıkan pratik kural: bağlantı elemanlarını ürünle aynı korozyon sınıfında belirtin. Siparişteki en ucuz satırdır ve şartnamenin sessizce bir sınıf düşürdüğü en yaygın yerdir.

Bakım şartnamenin parçasıdır

Paslanmaz çelik tepkimesiz değildir; kendini onarır ve bunu oksijen kullanarak yapar. Temiz tutulan bir yüzey yeniden pasifleşir. Tuz, toz ya da inşaat kalıntısı filminin altındaki bir yüzey pasifleşmez; korunaklı bir dış konumdaki paslanmaz donanımın, tamamen açıktaki aynı donanımdan çoğu zaman daha kötü durmasının nedeni budur.

Bir bina sahibinin dış donanımı durulamayacağı ya da durulayamayacağı yerde, bu teslimde bir şikâyet olarak değil, şartname aşamasında malzeme kararının parçası olmalıdır. Daha yüksek bir sınıf bakımsızlığı kısmen telafi eder. Onun yerini tutmaz.

Neyi belirtiyoruz, neyi belirtmiyoruz

Ürün sayfalarımız malzemeyi ve kaplamayı tedarik ettiğimiz hâliyle belirtir. Bir model bir EN 1670 sınıfına ya da bir A156.18 kaplama gerekliliğine göre test edilmişse, sonuç test edildiği standartla birlikte belirtilir.

Bir model test edilmemişse ne bir sınıf ne de bir tuz püskürtme değeri görünür. Korozyon sınıfı, belirli bir kaplamanın belirli bir numunesi üzerinde elde edilmiş bir laboratuvar sonucudur ve test edilmemiş bir kaplama için bir sayı vermek (ihtiyatlı bir sayı olsa bile, inandığımız bir sayı olsa bile) bir test sonucu uydurmak olurdu. Uydurulmuş şartname sayıları konusundaki tutumumuz burada da ölçülerdekiyle aynıdır: eksik bir satır bir alıcının sorabileceği bir sorudur; makul görünen bir satır ise bir alıcının yanlış verdiği bir karardır.